एजन्ट..

Posted: नोव्हेंबर 4, 2010 in अनूभव.., विचार, वीनोदी
टॅगस्, , , ,

काल माझ्या मित्राचा फ़ोन आला होता. तो घर घेतोय आणि एस.बी.आय. बँकेकडुन लोन घेण्याबद्दल तो विचारत होता. मी त्याल म्हटले लोन तर मिळेलच पण त्या आधी २-३ गोष्टींची तयारी ठेव.

१. कमीत-कमी शब्दात स्वतांचा पाणउतारा करुन घेणे
२. लोनची तुला गरज आहे बँकेला नाही
३. तुझ्यापुढे राहुल राँय सुद्दा बीझी वाटेल इतका तु रिकामा आहेस.
४. तुज़्या जीवनात लोन पास करुन घेणे हे एकच धेय राहिल (निदान पुढचे २-३ महिने)

मी हे सगळे सांगीतल्यावर तो जरा घाबरलाच. मी म्हटले घाबरु नको रे, पण मनाची तयारी करुन ठेव. साहेबांनी डोक्यावर जास्त ताण न ठेवता सरळ प्रश्न केला
“मला एखाद्या एजन्टचा नंबर दे”
“एजन्ट? अरे या कामसठी तुला एजन्ट कशाला हवाय?” मी जरा चिडुनच बोललो.
“म्हणजे हे काम तु स्वतां केले?” मीत्राने अगदी मी दुपारी १ ते ४ च्या वेळेत चीतळे बंधु कडुन बाकरवडी विकत घेण्याइतके अशक्य काम केल्याचे आश्चर्य करुन विचारले.

मला हल्ली खरच कळत नाही आज-काल लोकांना प्रत्तेक गोष्टीसाठी एजन्ट का लागतो?
मान्य आहे बरेच वेळेस वेळ नसतो, गोष्टी लवकर हव्या असतात, पण नेहमीच असे असते असे नाही. बरेच वेळेस तर मला वाटते की लोकांना सरकारी कामांबद्दलची प्रक्रिया माहीती नसते, शिवाय ती जाणुन घ्यायची नसते 😦 त्यामुळे उठ-सुट एजन्ट शोधा आणि यामेळेच त्यांचे फ़ावते.
एजन्ट लोक वाट्टेल ती फ़ी मागतात. जे काम सहज होऊ शकते त्यासाठी लोक उगीचेच या एजन्ट चा खिसा गरम करतात.
पुण्यात तर या एजन्ट लोकांनी उच्छाद मांडलाय नुसता. भाड्याने घर घेण्यासाठी तर हे लोक कळस करतात. मागे मी एकदा घर भाड्याने घेण्यासाठी शोधत होतो. बरेच लोकांनी सल्ला दीला के “अरे, एजन्टच्या मदतीने लवकर घर मिळेल..थोडे पैशे जातात पण तुला घाई आहे तर लगेच मिळेल घर”
म्हटल आपल घोड अडलय तर चला धरावे पाय एजन्टचे (इथे मला जे म्हणायचे आहे ते तुम्हाला कळले असेलच). मी एकाला फ़ोन केला तर साहेबांनी ३-४ घर असल्याचे सांगितले. ते मलाच बघवे लागणार होते, शिवाय तो मालकाशी भाडे/डीपाँझीट कमी करण्याबाबत काहिच मदत करणार नाही. मी विचारले “तुमच्या फ़ी चे काय? ”
तर साहेबांनी लिस्ट्च सुरु केली.
“दोन महीन्याचे भाडे, स्टाँम्प पेपरची पैसे वेगळे. पेपर तुम्हाला आणावा लागेल.” मी मनात म्हटले हो..तुझा हुन्ड्यात द्यायचे राहिले होते ना.
“जर एक वर्षानंतर नविन करार करायचा असेल तर मला एक महिन्याचे भाडे द्यावे लागेल.” मी विचारले “तुम्ही मला घर दखवण्यापलीकडे काहीही मदत करत नाही आहत..तर मग हे नविन करारचे पैसे का?”
“साहेब, असेच असते ते..तुम्हाला पहिजे की नाही ते बोला?”
मी कपाळाला हात लावला आणि फ़ोन ठेवला. ईतके करण्यापेक्षा मी माझ्या रहात्या घरात ५०० रुपये भाडे वाठउन राहीलो तर मला स्वस्त पडेल. 🙂

हे असे सुरु असते, तरी सगळे याला डोळे झाकुन बळी पडतात. थोडा त्रास घ्यावा लागतो पण ही छोटी-मोठी कामे सहज शक्य आहेत.
हे जर असेच सुरु राहिले तर, बापाच्या शेवटच्या विधीसाठी सुद्धा एजन्ट शोधणारी माणसे दिसतील.

Advertisements
प्रतिक्रिया
  1. bhagwan nagapurkar म्हणतो आहे:

    श्री प्रसाद,( प्रवासकार )
    नमस्कार,
    छान लिहिलेत एजंट विषयावर.
    एक सत्य, परंतु न बदलता येणारा वैताग.
    तुझे माझे जमेना – तुझ्या वाचून करमेना असेच नव्हे का ?
    कुणी तरी फटकारलेच पाहिजे.
    लिहित चला.
    भगवान नागापूरकर
    (जीवनाच्या रगाड्यातून मराठी ब्लॉगकार )

    Blog in Marathi.
    http://bhagwanagapurkar.wordpress.com/

    • Prasad म्हणतो आहे:

      प्रतीक्रीयेबद्दल आभार..
      माझे ऎव्हडेच म्हणणे आहे की आधी स्वता: प्रयत्न तर करा..एजन्ट हा शेवटचा पर्याय असला पाहिजे.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s