Posts Tagged ‘ऑफिस’

आज् का जाणे कोणास् ठाउक्,पण् ऑफिसला जाण्याचा जाम कंटाळा आला होता.आधीच अर्धा तास उशिर् झाला होता.बाबा फिरुन् येउन “सकाळ” ला चहा सोबात् चघळत् होते.मी हॉलमध्ये आलो तसे बाबा म्हणाले ‘अरे!! अजुन् आंघोळ नाही झाली? ऑफिसला नाही जायचे का?’

‘नाही आज् फार् कंटाळा आला आहे’ मी जांभाळी देत् उत्तर् दीले.

‘अरे मग् ऑफिसला निरोप पाठउन् दे..नाही येत् म्हणुन्..’- बाबा

‘हो..हे काय् तुमचे तहसिल ऑफिस आहे का..की राउत काकाला सांगितले की झाले.’ मी हे वाक्य पुर्ण करेस्तोवर् बाबा हसायला लागले.

बाबांची नोकरी बुलढाणा या छोट्याश्या गावात् तहसिल ऑफिसला होती.माझे पुर्ण बालपण तेथेच् गेले.बाबांच्या वेळेला पॉलीसी आवडली नाही किंवा ऑफिसचा स्टाफ् आवडला नाही म्हणुन् नोकरी बदलण्याची पध्धत् नसावी म्हणुनच् ते एकदा जे तहसिल ऑफिसात चिटकले ते चिटकलेच.

तहसिल ऑफिस मधिल बहुतेकांना “ऑफिस ला येण्याची वेळ” असला फालतु प्रकार तर् माहितीच नव्हता.आमच्या बाबांची वेळ् मात्र् ठरलेली १०-१०:१० पर्यत् ते ऑफिसला असायचे.बाबाच् सर्वात् आधी ऑफिसला पोचायचे.ऑफिस म्हणजे एक् चॉक् ओलांडला की आले.एखाद्या वेळेस जर् घरी पाव्हणे आलेच् तर् २ मिनीटात् बाबा घरी असायचे.आता मला जर् असे घरी यावे लागले तर् १५-१६ की.मी. ड्राईव्ह करुन यावे आगेल् शिवाय् अर्धा दीवस् सुट्टी टाकावी लागेल्.सकाळी ६:१५ वाजता नळ् यायचे म्हणुन् ६ वाजता उठायचे,पाणी भरुन् भराभर् आंघोळी उरकाव्या लागायच्या.बाबांची पुजा मग् ८-९ वाजेपर्यत् चालत् असे.पुजा झाली की तयार् होउन् उभ्या-उभ्याच दोन पोळ्या जेवायचे.

ऑफिसची बाकिची मंडळी आरामात् ११-११:३० वाजता यायची.आल्यावर् मग् ‘बडेबाबु!! चला चहा घ्यायला'(ऑफिसमध्ये बाबांना सगळे बडेबाबु म्हणायचे)मग काय एक् दीड तासाची निचंती असायची.दुपारी १:३०-२:०० वाजता बाबा चहासाठी घरी येत् असत.चहा म्हणजे एक् निमीत्य असायच्.जेव्हा टी.व्ही. वर् दुपारी वेगवेगळ्या मालिका असायच्या.त्यात् “शांती” ही आमच्या बाबांची आवडती मालिका.नंतर् मग् उन्हाळ्याच्या सुट्टीत ताई माहेरी यायची,मग् काय् नातवासोबत खेळायला दुपारी आजोबा हजर् असायचे.हो आणी दुपारी ऑफिसला जायच्या आधी एक् १०-१५ मिनिटे झोप सुध्धा व्हायची.३ वाजता ऑफिसला गेल्यावर मग् संद्याकाळी साधारण् ५-५:१५ ला बाबा घरी येत् असत.

एखाद्या दीवशी जर् ऑफिसला जाण्याचा कंटाळा आलाच,किंवा घरी काही महत्वाचे काम् असले की मग् ‘प्रसाद्!! जा राउत काकांना सांगुन् ये की मी काही आज् ऑफिसला येत् नाही.बी.पी. चा त्रास होतो आहे म्हणाव’ सहसा हेच कारण् असायचे.बी.पी. हा त्यांचा कसलासा कोडवर्ड् असावा असा मला दाट् संशय होता.

मग् मी त्यांचा दुत बनुन ऑफिसला राउत काकांना शोधत् बसायचो.मी ईतके वेळा ऑफिसला गेलो असेल् पण् हे राउत् काका त्यांच्या जागेवर् मला कधिच भेटले नाही.मग मला अख्खे तहसिल् ऑफिस शोधावे लागायचे.नंतर्-नंतर् या राउत् काकांचे सगळे अड्डे मला माहित् झाले होते.ठरावीक वेळेस ते कुठल्या अड्ड्यावर् असतिल् हे हेरुन मी थेट् तिथेच त्यांना गाठत् असे.त्यांना निरोप् सांगितल्यावर् ‘बर्!!बी.पी. चा त्रास का. ठीक आहे.’ असे म्हणत् एक् रहस्यात्मक हास्य द्यायचे.मला तर असे वाटते आपल्यापण ऑफिसला असे राउत् काका असते तर्.

बाबा “संजय गांघी निराधार् योजना” बघत् असल्याने दर् ३-४ महिन्यात् आमच्या डोक्यावर् money order री लीहिण्याचे काम् येउन् पडत् असे.’तुमचे अक्षर् छान आहे’,’तुम्हाला उन्हाळ्यात् काय काम् आहे?’,’उन्हात् खेळण्यापेक्षा हे काम् बरे’..अशा या ना त्या कारणांवरुन् बाबा त्या money order री घरी घेउन येत् असत् व आम्हाला कामाला जुंपत् असत्.मला मात्र् फार् मजा येत् असे हे काम करण्यात्.

तर् असे ते तहसिल् ऑफिस बाबांचे जेव्हडे होते,तेव्हडेच आमचे देखिल होते.हा सगळा विचार् करत् मी ऑफिसला कधी पोहोचलो कळालेच नाही.माझा बॉस माझ्या क्युबिकल समोरच उभा होता.मला बघुन् त्याने घड्याळाकडे बघितले.

‘प्रसाद्!! व्हाय आर् यु लेट् टुडे?’

‘सकाळी थोडा बी.पी. चा त्रास होत् होता..’असे म्हणुन् मी मनातल्या-मनात् हसु लागलो.

Advertisements